turuncu başlıklı kız...
17/9/2007
ardında onlarca ruh var..
ama hala salıncaktalar..
ruhun kıyılarda seyresüfer bir serüvenci,
sense bir yeldeğirmeni.,savurursun küllerini..
ki sen en bohem yerindesin külli bir savaşın tek kişilik yolcusu...
sözcüklerin arasına gizlenmiş onlarca ok fırlatıyorsun bilmediğin hasmına,
ve karşılığında binlerce nokta alıyorsun en mahrem ordularına..tümcelerine...
belkide bi özlem gelip yapışmiştır gönlüne, çok yakınlardadır belkide..
ya sen nerdesin..ötelerde mi, yakınlarda mı?
onun için cevabını bildiğini bilmemesi küçük bir yalnızlık oyunuydu sadece..
yüksek dozda yalnızlık yakınlardan ötelere savuruyordu küllerini..
Yorum (2) Kalıcı Bağlantı
kelebek
17/9/2007
Bir kelebek daha kondu bu gece pencerene…uzak diyarlardan gelmişti…kanatları yaralı ve yorgunn..görmedinn bilmedinn…bir kere cesaret etti kanatlarının inceliğini göstermeye …ama örttün pencereni…gece siyahtı o ise bembeyazz tüm kirletilmişliklere rağmen…tüm yaşanmışş ve yaşanacak olan ihanetlere rağmen…yorgun kanatlarını senin için çarparken…yok olup gitti işte…o her günn yeniden uyanıp sana doğru kanat çırparkenn sen kaygısızz yürüyordunn herzaman yürüdüğünn o daracıkk eski evlerin olduğu o sokakta..yine günlük kaygıların vardı..nedensizz özlediğin anlarda uzaklaştırıyordunn kendinii bu soluk hayalden…gitmeliydi çünkü.. herşey yaşanmış ve bitmişti artık…ne kolay yaşıyorduk değilmi herşeyi…çünküü nasıl olsaa her nefes bir yalandı …önce kendine söylediğin bir yalan…kimseninn inanmadığı ve inanmayacağı…kimse kimseyii dinlemiyordu senin sana bile tahammülün kalmamıştı…kim ne diyecektiki…yorgundunn nefes almaktan..ve yorgundun hergünn bu kadar yalanı yaşamaktan…
Herşey karışmıştı içinde sorular cevapsızz umutlar parçalanmış…masandaki kağıtlar karışmış..yokluk ölüm alıp götürmüştü…geriye bir şey bırakmmaıştı..ama her gece pencerene konan kelebeğii inatla görmüyordun….için yanıyordu…hiç acımadığı kadar acıyordu derinlerde bi yerler…ve çok kanıyordu hiç kanamaz dediğin yerlerin…
Şimdi cümleler eksik yaşananlar yarım..nereye gitsen boş ve anlamsız..ve kime bu savaş bu bu saldırı…neden bunca yorgunluk…
Yorum (0) Kalıcı Bağlantı
yörünge
17/9/2007
Bitmiyor işte yazılacaklar..kelimeler eksik yarım kalsa bile olmuyor..dökülür kabından herşey ve ben tutamam..ve dediğin gibi dökülen hiç bir şey artık kabını doldurmuyor…artık öle bir noktaya geliyorki aldığın her nefes sana ağır geliyor..dostların bile senden çok uzaktalar..herşey amansız bir rüzgara savrulup gitti ve sen hiç birşeyi tutamadın..
Çaresilik mi hata mı yoksa herşeyi taa en baştan kabullenişmi…olmayacağını bile bile beklemek mi…bilmiyorsun..
Kelebeklerin nerde şimdi…seninle dans eden…bir tanesi kalmış şimdi parmağının ucunda..keşke dondurabilsen orada herşeyi..yok etmeden başka bir boyuta geçsen..niye yaşıyosunn ki ömrün denilen şeyin senden bile kısa olduğu ve yalan olduğu bu hayatta…karamsarlıkmış…hıhhh…dünyanın hamuru hüzünle yoğrulmuşş siz ise kendinizi mutlu olma rolune kaptırmışş zavallı yaratıklarsınız…biliyorumm sözcükler ağrr…ama bir kere bu sözler dile harflerin kargaşasına düştülermi artıkk geri dönüşleri olmuyo…tutamıyorumm artık ulaşılmazlarr…kelebeklerim gibi…düşlerim zaten çoktan terk etti beni..benim kalbim camdan sevgili…yaşamak nefes almak ağır geliyo bu günlerde…
Herşey anlamını yitirmişken…dedim yaa zikr-i aşkımda umutlar yok edildi…öyle bir dönüştü ki bu öle bir savruluşki yörüngenden çıktımm artık…tut yakala beni desem bir anlamı yok..tutacak güç yok inanç yok..şimdi nereye gider bu sevda kime bir faydası dokunur..yada uçup gider işte….
Yorum (0) Kalıcı Bağlantı